Stel je eens voor….een kijkje in mijn gevoelswereld.

Dat het lichaam bijzonder in elkaar zit, daar zijn de medici het over eens. Door de jarenlange studies hebben ze het menselijk lichaam redelijk in kaart. Lastiger is dat met het brein. Dat is een gebied waar eigenlijk nog niet zo veel over bekend is, en waar de heren medici zich nog dagelijks over verbazen. En helemaal lastig wordt het als deze twee (lichaam en brein) niet goed op elkaar afgestemd zijn. Dan kan het lichaam soms rare dingen doen. Zelf heb ik dat meerdere malen ervaren, vanwege de Functioneel Neurologische Stoornis (FNS) die zich bij mij in onder andere uit in op epileptisch lijkende aanvallen.

Op onbewust niveau bouwt er zich in mijn lichaam een bepaalde spanning op, wat regelmatig ontladen moet worden. Helaas weet ik vaak van te voren niet altijd wanneer mijn emmertje vol is en wat de druppel is geweest die het emmertje over heeft laten lopen. Wel gebruik ik mijn ademhaling en actieve meditaties om dit tot een minimum te beperken. Maar zoals ik al zei: Het lichaam zit bijzonder in elkaar, waardoor dit niet altijd de oplossing is.

What doesn’t kill you makes you stronger!

Regelmatig vragen mensen mij hoe ik hiermee omga. Omdat ik niet het type ben dat zielig in een hoekje ga zitten, en behoorlijk ondernemend kan zijn, zoek ik de uitdagingen vaak ook wel op.Ik neem regelmatig deel aan workshops, cursussen en trainingen waarin adem-en lichaamswerk centraal staan. Omdat mijn aandoening nog redelijk onbekend is, voel ik mij vaak wel genoodzaakt om vooraf aan te geven wat er met mij kan gebeuren. Dit om de veiligheid van mij, trainers en overige deelnemers te waarborgen.

Vaak krijg ik de vraag wat ik ervaar tijdens zo’n aanval, omdat het aan de buitenkant vaak lijkt alsof ik buiten bewustzijn ben. Daarom wil ik je graag meenemen in mijn gevoelswereld tijdens zo’n aanval:

Nadat ik al een week last heb van vermoeidheid, hoofdpijn en een vaag voorgevoel wat ik niet thuis kan brengen, loop ik vanmiddag nietsvermoedend boodschappen te doen bij de supermarkt.

Ik merk gaandeweg dat ik vervreemd raak van mijzelf en de omgeving. Ik probeer mijn boodschappenbriefje te herinneren wat ik geschreven heb, maar er komt niets naar boven. Het zou zomaar kunnen zijn dat ik al 5 minuten naar een schap heb staan staren, terwijl ik het zelf niet door heb. Ik voel me misselijk, terwijl ik voldoende gegeten heb.

De geluiden, kleuren, geuren, muziek en bewegingen komen ineens keihard ongefilterd en onaangekondigd mijn systeem binnen denderen.

Ik besluit bij de koffiecorner te gaan zitten en probeer mijn hoofd er bij krijgen. ‘FOCUS’, probeer ik mijzelf toe te spreken. Maar alle tips, trucs en oefeningen die ik geleerd had om in zo’n situatie toe te passen zijn verdwenen. 
Ik zie de omgeving steeds waziger om mij heen worden en voel mij ook steeds wankeler op het krukje zitten….

…Totdat in één klap alle spierspanning in mijn lichaam lijkt verdwenen en ik met een smak op de grond terecht kom.

Ik voel dat mijn lichaam de inmiddels opgebouwde spanning (van dagen? weken?) zich een weg naar buiten werkt door onophoudelijk te schudden en hoor vaag dat er mensen (winkelmedewerkers?) zich zorgen maken en 112 bellen. Reageren kan ik niet, want mijn systeem is tijdelijk uitgeschakeld. Overigens hoor ik wel alles, hoewel het niet allemaal even helder bij mij binnenkomt. 
Eindelijk rust…ik hoef even niets meer…de winkelmedewerkers blijven bij mij, zodat ik mij verder niet kan bezeren.

Langzaam komt het besef dat ik op de grond lig en een aanval heb gehad. Op de achtergrond hoor ik van het personeel dat de ambulance er is.

Een vreemde mannenstem, naar wat later blijkt één van de ambulancebroeders, spreekt mij met een ferme stem toe dat ik mijn ogen open moet doen en mijn tong moet uitsteken. Het licht om mij heen doet pijn aan mijn ogen, naast dat mijn hoofd ook pijn doet.

Langzaam voer ik de opdrachten uit die mij gevraagd worden. Daarnaast moet ik ook nog op de brancard geholpen worden, wat lastig gaat omdat mijn rechterkant van mijn lichaam nog niet helemaal meewerkt.

Éénmaal in de ambulance begint mijn systeem zich weer stapsgewijs te resetten, waardoor mijn spraakfunctie langzaam terugkomt en ik mij steeds meer bewust wordt waar ik mij bevind en wat er zojuist gebeurd is.

Inmiddels heeft de ambulancebroeder mijn ‘noodprotocol’ gevonden in mijn tasje, waarin staat dat ik een Functioneel Neurologische Stoornis (FNS) /conversiestoornis heb.

Nadat ik onderworpen ben aan alle medische check-ups, hoefde ik gelukkig niet mee in deze gele taxi naar het ziekenhuis en wordt ik opgehaald door familie en probeer ondanks alles hoop te houden….en rust…

Evenveel mensen als MS!

Waarom ik dit met je wil delen is dat dit bovenstaande niet uniek is. Ook al zal het wellicht voor jou als lezer vreemd lijken en kun je er niets bij voorstellen. Het is nog niet zo goed bekend hoeveel mensen aan FNS lijden; de getallen lopen erg uiteen. Schots onderzoek wijst uit dat 15% van alle patiënten die jaarlijks een neuroloog bezoeken FNS-verschijnselen vertonen! Cijfers over Nederland zijn er niet. Als je de Schotse onderzoeken naar Nederland zou vertalen, zouden 85.000 mensen in meer of mindere mate FNS-symptomen hebben, waarvan zo’n 2000-3000 per jaar in ernstige mate. Dat is evenveel als MS!

 

 


Soms moet je van koers veranderen…

In maart 2018 heb ik mijn praktijkruimte in Bleiswijk opgezegd om samen met een collega in het diepe te springen en een nieuw avontuur aan te gaan in een grotere ruimte in Capelle aan den IJssel. 2 hele mooie ruimtes hadden we ingericht waar we massages, individuele ademsessies en workshops konden geven. We wisten dat het een antikraak-pand was maar hadden het grootste vertrouwen in dat we dit tot een succes konden maken. Helaas liep het anders, waardoor we allebei onze plannen moesten bijstellen.

Op 1 juli kregen we te horen dat we voor het einde van de maand het pand (weer) moeten verlaten. Een risico waar we rekening mee hadden gehouden, maar niet gehoopt had. Een behoorlijke domper, waardoor ik soms twijfel aan mijn ondernemerschap en of ik mijn praktijk wel aan moet blijven houden. Als ik hier dieper op focus en ga voelen wat ik het liefst zou willen, dan is dat wel degelijk dat ik anderen kan en wil helpen in hun proces en dus ook mijn praktijk wil behouden.

Alleen wordt het mij soms niet makkelijk gemaakt, op werk- en privégebied. Blijkbaar zijn dat de uitdagingen van het leven. Door hier hulp en ondersteuning bij te vragen, er in mee te bewegen of soms het even te laten voor wat het is, merk ik dat er wat meer rust in mijn hoofd (en lichaam) komt. Vaak kan ik een ander in zijn of haar proces prima ondersteunen, maar mijzelf bijstaan vind ik lastiger. Dat is blijkbaar inherent aan een coach of therapeut.

Afgelopen periode heb ik dan ook gebruikt om te kijken hoe mijn zeilen staan, want zoals een mooi gezegde luidt: “Je kunt de wind niet veranderen, maar wel de stand van de zeilen”

Dus heb ik mijn koers bijgesteld. Praktisch komt dat er op neer dat met ingang van augustus 2018 de individuele sessies (massages en ademcoaching) plaats zullen vinden in Centrum DJOJ in Rotterdam.

Vanaf september 2018 kun je op de maandagen in ‘Het Gouden Huis’ in Poeldijk meedoen met de groepsworkshops ‘Onthaasten en Opladen’ en de bekende ‘Moving Meditations’

Wellicht dat er in de toekomst nog andere locaties toegevoegd worden, maar voorlopig hoop ik een veilige koers te varen.

En mocht je (net als ik) nog op vakantie gaan. Fijne vakantie!


Vakantietijd.

Iedereen gaat of is al op vakantie (geweest). Zelf ga ik deze zomer als co-creator aan de slag op het Open UP festival in Baarlo. Een vijfdaags festival wat wordt gevierd op een prachtig Limburgs landgoed aan de Maas midden in de natuur. Op deze bijzondere plek kun je workshops van hoge kwaliteit bezoeken zoals bijvoorbeeld; diverse dansvormen, zang, opstellingenwerk, meditatie, yoga, theater, tantra, rituelen, massage en meer.
Iedere avond zijn er spetterende muziekoptredens van dj’s en live muzikanten uit binnen-en buitenland. Een professioneel wellness team staat voor je klaar om je te verzorgen met massages, Nei therapie, acupunctuur, healing en andere vormen van lichaamswerk.

Mocht je nog mee willen gaan (er zijn nog kaarten!), dan kun je op de volgende pagina alle informatie vinden: Open UP Festival 2018: Playful Ambundance

Vanwege mijn deelname aan het festival ben ik in de periode van 1 juli tot en met 31 juli slecht bereikbaar. Vanaf 1 augustus sta ik weer voor je klaar voor massages, ademsessies en Moving Meditations.

Fijne vakantie, en misschien wel tot Open UP!


Therapeuten of leermeesters? Kwetsbaarheid en kracht!

Ik heb lang getwijfeld of en hoe ik deze blog zou schrijven. Omdat ik hierin een stuk van mijzelf bloot geef, die ik eigenlijk het liefst verborgen wil houden. Misschien uit schaamte of angst, omdat één van innerlijke delen mijn overtuiging heeft gevormd dat ik als coach ‘het allemaal al moet weten’ Natuurlijk weet mijn wijze deel ook dat dit onzin is, waardoor ik af en toe ook een innerlijke strijd aan het voeren ben. Net zoals de cliënten die mijn hulp inroepen, omdat ze vastlopen in hun proces.

Wat het mooie hiervan is, is dat ik de cliënten die op mijn pad komen kan ondersteunen, omdat ik hier zelf ook ben geweest en kan ik mijn eigen ervaringsdeskundigheid inzetten. Doordat ik lichaamsgericht werk, en het liefst voorbij het mentale denkproces wil gaan, waarin we alles analyseren, maak ik gebruik van massages en ademwerk. Natuurlijk zijn er ook coachinggesprekken mogelijk, maar het liefst wil ik dat mijn cliënten het denkproces even op stil durven zetten en hun lichaam de mogelijkheid geven om de antwoorden te geven.

Lichaamsgerichte wijsheid. 

De wijsheid zit niet zozeer in je hoofd, maar meer in je lichaam. Als je als baby wordt geboren beschik je niet over de mentale en analytische vermogens die we op volwassen leeftijd wel hebben. Dat betekent dus dat we als baby zonder na te denken voelen of we liefdevol worden aangeraakt, of dat er een onveilige situatie is. Omdat ons brein nog niet voldoende is gegroeid, en daarmee onze mentale vermogens nog onvoldoende ontwikkeld zijn, kun je vanuit essentie alleen maar voelen.

Juist dat voelen zijn we in de loop van de jaren verleerd. Of is hier, door negatieve gebeurtenissen een andere lading opgekomen. Denk aan verwaarlozing, seksueel en/of lichamelijk misbruik of dat het voelen op een andere manier onveilig is geworden.

En op dat stuk voelen, heb ik zelf ook nog wat te leren. Mijn cliënten zijn hierin mijn spiegels laten mij inzien dat ik (gelukkig) al een groot stuk hierin geheeld heb, waardoor ik hun proces kan dragen. Maar tegelijkertijd ervaar ik dat ik zelf soms ook nog moeite heb om mijn eigen proces te kunnen dragen. En daar komt mijn kwetsbare kant tevoorschijn. Ik ben (te) vaak in de geef-stand, en durf eigenlijk niet te ontvangen. Want ontvangen betekent voor mij voelen. En omdat ik daar nog een trauma-stuk in heb te verwerken heb, blokkeer ik hier vaak in en verschuil mij in mijn veilige comfort-zone van het geven.

Durf ik mijzelf open te stellen, zoals mijn cliënten dat ook doen? 

Iemand zei ooit eens tegen mij: “Geven is een gift, ontvangen is een gave.” Deze woorden hebben mij doen laten inzien dat ik hier ook nog een weg in te bewandelen heb. Mij durven overgeven, zoals ik dat vraag van mijn cliënten. Mij kunnen laten dragen, zoals ik mijn cliënten draag. Mij openstellen, zoals mijn cliënten dat ook doen.

Soms heb ik ook nog ondersteuning nodig van een therapeut of coach, omdat ik ook nog blinde vlekken heb. Deze blind spots blijven onderbelicht totdat iemand anders er zijn of haar licht op laat schijnen. In goede coachingsopleidingen is zelfreflectie een wezenlijk onderdeel van de opleiding en soms is leertherapie verplicht. Maar, heb je dan een probleem? Nee, in tegendeel. Ik denk alleen maar dat je hier een betere coach of therapeut door wordt. En zeker als je na je opleiding jezelf blijft ontwikkelen op het gebied van persoonlijke ontwikkeling.

Zelf zie ik mijn therapeuten niet meer zo zeer als therapeut, maar als leermeesters. Zij ondersteunen mij om het beste in mij naar boven te halen. Zij laten mij mijn kwetsbaarheid zien, voelen en ervaren. Zodat ik deze kwetsbaarheid durf te gaan zien als mijn kracht. Een kracht waarmee ik anderen kan helpen en ondersteunen. Omdat ik er zelf ook ben geweest. En het laat mij  eraan herinneren dat ik ook een mens ben. Net zoals de cliënten die op mijn pad komen.

N.B In deze blog gebruik ik voor het leesgemak het woord cliënt(en), wat geenszins suggereert dat cliënten geen mensen zijn.


Over ademen …en overlevingsmechanismen

Als ademcoach begeleid ik regelmatig mensen door middel van ademsessies om ze vanuit hun hoofd in het lijf te krijgen. Ook assisteer ik regelmatig tijdens de 2-daagse ademworkshops waar ik mij heerlijk in mijn comfort-zone kan baden. Want zorgen voor een ander is het liefste wat ik doe, en vind het bijzonder mooi om anderen te mogen ondersteunen in hun proces. Maar dat betekent dat ik ook aan mijn eigen proces(sen) moet blijven werken, om mijzelf in mijn ogen te kunnen kijken. Zonder oordeel, zonder masker. Om zodoende nog beter voor de ander te kunnen zijn!

Afgelopen weekend heb ik als deelnemer van deze ademworkshop zelf weer eens ervaren hoe destructief mijn ingesleten patronen en gedachten zijn, die ik in de jaren heb opgebouwd.

Het voelt vreemd om de woorden te horen die ik normaal gesproken tegen mijn cliënten zeg.

Normaal gesproken kan ik hier goed mee omgaan, maar soms gebeurt er iets in mijn leven wat een stuk ‘oud zeer’ raakt, wat mij in één klap weer terugbrengt naar het gekwetste kind in mij. Zo ook afgelopen week. Ik voelde mij afgewezen, gefrustreerd, boos en voel nog meer emoties, die ik eigenlijk ver weg gestopt had. Het voelt vreemd om de woorden die ik normaal gesproken tegen mijn cliënten zeg, binnen te laten komen en te laten resoneren in mij. Dat doet iets met mij, waardoor ik mij pijnlijk bewust wordt van het feit dat ik mij (te) vaak probeer aan te passen aan de maatstaven die de maatschappij hanteert.

Als coach zijnde kan ik prima uitleggen aan anderen dat wij als kind onbewuste patronen hebben aangeleerd, zodat we kunnen omgaan met onze grootste trauma’s en derhalve geweldige overlevingsmechanismen hebben ontwikkeld. Ook kan ik dit voor mijzelf rationeel benaderen.
Maar het doorvoelen en er afscheid van nemen, is een ander verhaal. Hoe gemakkelijk het theoretisch ook klinkt. Hoe moeilijk is het om het daadwerkelijk te kunnen voelen. Het hele scala aan verdedigingsmechanismen heeft mij ‘beschermd’ om het maar niet te hoeven aangaan. Terwijl ik hier juist zo’n groot verlangen naar heb.

Eén van de verdedigingsmechanismen van mij is het afzetten naar alles en iedereen. Ik heb de negatieve overtuiging dat ik geen goede ademcoach ben, omdat ik zelf soms ook nog tegen dingen aanloop en voel mij gefrustreerd als ik hier door mijn eigen leermeesters op gewezen wordt. Ik probeer een beproefde mindfullness-methode uit door de opstandigheid en frustratie er te laten zijn, wat eigenlijk nog meer weerstand oproept.

Ik ben blij dat sommige assistenten door mijn verdedigingsmechanismen heen weten te breken. 

Ineens komt het inzicht dat ik door de afwijzingen in mijn leven (hoe klein ook), ik hier eigenlijk niet goed boos om kon worden, want stel dat…..dus pas ik mij maar weer aan, en ik mijzelf eigenlijk keihard afwijs. Waardoor het cirkeltje weer rond is!
Ik wil mij het liefst onzichtbaar maken, uit angst om nog meer gekwetst te worden. Dit merk ik soms ook in mijn rol als zelfstandig ondernemer en coach. De negatieve overtuigingen in mijn hoofd zorgen ervoor dat ik mij terugtrek. Juist op de momenten dat ik zo dicht bij de kern zit!

Ik ben blij dat tijdens het weekend sommige assistenten door deze verdedigingsmechanismen heen weten te breken, waardoor ik weer voorzichtig tevoorschijn durf te komen. En mijn kwetsbaarheid laat zien. Een krachtige kwetsbaarheid waar ook zachtheid in verscholen ligt.
Aan het einde van het weekend heb ik stapje kunnen zetten naar deze zachtheid door mijzelf in mijn ogen te kunnen kijken. Zonder oordeel, zonder masker. Om zodoende nog beter voor mijzelf te kunnen zijn! En daardoor kan ik er ook voor jou zijn!


5 tips om in balans te blijven.

Stress is niet per definitie slecht. Pas als de balans zoek verstoord is, kan stress een negatieve invloed krijgen op je systeem. Deze vijf tips helpen je om ervoor te zorgen dat je de balans kan behouden. Doe er je voordeel mee!

1: Controle

De mate van controle die wij over onze omgeving ervaren is vaak bepalend voor de mate van stress die wij ervaren. En hierin ligt oplossing nummer 1: meer controle is minder stress. Allereerst maak je een onderscheid tussen de zaken waar je wel en geen invloed op hebt. Wanneer dit duidelijk is, houd je de focus zoveel mogelijk op wat je zelf direct kunt beïnvloeden. Vervolgens begin je aan de kleinste controleerbare taken. Zo bouw je stukje bij beetje meer controle op. Naar verloop van tijd zul je merken dat ook de grote zaken steeds meer onder je controle komen. Neem dus zelfs het kleinste beetje touw in eigen handen en stap voor stap kom je er!

 

2: Rust

Stress is niet alleen maar slecht voor ons, maar langdurige blootstelling en een te hoge mate van stress wel. Oplossing nummer 2 ligt daarom in het nemen van rustmomenten om de opgebouwde stress als het ware ongedaan te maken. Net zoals het voor sporters belangrijk is om na veel lichamelijke inspanning fysiek te herstellen, geldt hetzelfde voor mentale inspanning. Na 90 minuten of 2 uurtjes gepresteerd te hebben, neem je 15 min of langer pauze om bij te komen (een wandeling, even wat drinken halen, etc.). Let er op dat je tijdens deze pauzes niet stiekem door blijft werken (bijvoorbeeld op je mobiele telefoon) maar echt uitrust. Indien je geen tijdige pauzes neemt bouwt de spanning zich steeds verder op en wordt je steeds vatbaarder voor de nadelige gevolgen van stress.

 

3: Minder is meer

Hoe meer je doet tegelijkertijd, hoe slechter dit is voor je concentratievermogen, je productiviteit, het genot dat je haalt uit je activiteiten en je stressbestendigheid. Langdurige blootstelling aan afleidingen en multitasken verlaagt zelfs je IQ! Je e-mail aan hebben staan terwijl je aan iets werkt, werkt niet in je voordeel. Focus je op 1 taak tegelijk en verminder afleidingen voor zover mogelijk. Met andere woorden, neem niet te veel hooi op je vork en zorg ervoor dat je bewust aanwezig bent.

 

4: Fun!

Onderzoek na onderzoek toont aan dat onze hersenen het meest optimaal functioneren wanneer wij ons gelukkig voelen, dit in vergelijking met wanneer wij ons neutraal of niet zo prettig voelen. Positieve emoties blijken ons daarnaast ook nog te beschermen tegen de negatieve gevolgen van stress en zelfs korte positieve ervaringen hebben het zogenaamde “undoing effect”. Je kan hierbij denken aan een fijne begroeting, het bekijken van een grappig youtube videootje, en alles wat jou in een goede stemming brengt. Ook lachen verlaagt je stress hormonen. Het helpt natuurlijk vooral als je het werk zelf leuk vindt.

 

5: Relaties

Goede werkrelaties kunnen ingezet worden om ons te beschermen tegen de stressvolle momenten op de werkvloer. Niet alleen kan je aan je fijne collega’s je verhaal kwijt en helpt dit je op korte termijn (het benoemen van de emoties die je voelt maakt deze minder intens), maar onderzoek toont tevens dat degenen met betere werkrelaties meer geneigd zijn stress te zien als een kans tot groei in plaats van een tegenslag, een instelling die goed beschermt tegen de negatieve gevolgen van stress.

 

 

Er zijn dus voldoende mogelijkheden om je stress onder controle te krijgen. Kort samengevat is het niet de zaak om helemaal geen stress te hebben. Veel beter is om periode van stress af te wisselen met rust, positieve gevoelens en positieve interacties. Die drie samen zorgen ervoor dat je op tijd weer herstelt van je inspanningen.


Hoe mijn ervaringsdeskundigheid gegroeid is tot iets moois!

6 april is het de dag van de ervaringsdeskundige. Zelf ben ik ook ervaringsdeskundige op het gebied van stress- en spanningsklachten. In 2006 heb door een opeenstapeling van life-events een double burnout gehad.

Hierdoor viel alles, waarvan ik dacht dat ik het goed geregeld had in duigen. Door mijn werk als verzorgende had ik regelmatig te maken met rugklachten. Hiervoor volgde ik een traject, maar tijdens dat traject strandde mijn huwelijk, raakte ik mijn baan en woonruimte kwijt en  trok op 30-jarige leeftijd weer bij mijn ouders in, waardoor ik ook stuk privacy moest inleveren. Om mijn hoofd boven water te houden en door de Rotterdamse mentaliteit van “niet lullen maar poetsen”, gaf ik mijzelf niet de gelegenheid om deze gebeurtenissen te verwerken. Veel te snel ben ik via het uitzendbureau weer aan het werk gegaan, waardoor ik niet lang daarna wederom uitviel, maar nu voor een langere periode.

Ik wil begrijpen wat er in mijn lichaam gebeurd

Ik was tot niets meer in staat. Hoewel ik mentaal wel van alles wilde, had ik de fysieke kracht amper om überhaupt een kopje koffie te maken. Deze frustratie was uiteraard niet bevorderlijk voor mijn herstelproces, waardoor ik naast de burnout-klachten ook depressieve gevoelens kreeg en volgestopt werd met antidepressiva om het voor mijzelf een beetje leefbaar te houden.
Door het feit dat mijn fysieke lichaam totaal uitgeput was, kon ik niet anders dan stil staan bij het feit wat ik nu eigenlijk wilde. Vanuit mijn zorgachtergrond wist ik wel hoe het menselijk lichaam in zijn algemeenheid werkte, maar door de stress- en spanningsklachten die ik had, reageerde mijn lichaam niet zoals in de boekjes vermeld staat. Dus heb ik veel (zelfhulp)boeken gelezen op het gebied van stress- en burnout. Ik wil begrijpen wat er in mijn lichaam gebeurd.
Mijn eigen ervaringsdeskundigheid zorgt ervoor dat ik mij makkelijker kan inleven in de doelgroep waar ik voor werk.

Naast de ervaringsdeskundigen op het gebied van stress- en spanningsklachten zijn er natuurlijk ook andere mensen die door hun eigen ervaringen hier anderen mee helpen. Denkend aan mensen in die te maken hebben gehad met ernstigere psychiatrische problematiek. Vandaag vind er in Heiloo de derde editie plaats van de Dag van de Ervaringsdeskundige, waar veel experts samen komen om elkaar te ontmoeten, ervaringen kunnen uitwisselen en elkaar kunnen inspireren.

Stigmatisering in de zorg vormt helaas geen uitzondering

Zelf ben ik van mening dat de ervaringsdeskundige die van hun eigen ervaringen hun kracht hebben weten te maken een expert in hun vakgebied zijn. Gelukkig wordt deze groep binnen de GGZ al als meerwaarde gezien, en zijn er zelfs al opleidingen speciaal voor ervaringsdeskundigen. Helaas is er in de overige bedrijfsculturen nog steeds sprake van een zekere stigmatisering als het gaat om mensen met een psychische of psychiatrische achtergrond. Hierbij vormt de zorg helaas geen uitzondering.

Om hier verandering in te brengen, én om mensen met psychische en/of lichamelijke in hun kracht te zetten, biedt ik de workshop “Van Klacht naar Kracht” aan. Door mijn eigen ervaringsdeskundigheid hierin te zetten, kan ik jou helpen om een volgende stap te zetten! Samen kunnen we verder komen!

Wil je meer informatie over de workshop “Van Klacht naar Kracht”? Klik dan op onderstaande link, vul je gegevens in en ik neem zo spoedig mogelijk contact met je op!

Ja, ik heb interesse

Mijn tarieven gaan op de schop!

Al jaren hanteer ik ongeveer dezelfde tarieven voor mijn diensten, maar daar gaat nu verandering in komen. Achter de schermen ben ik bezig om mijn tarieven te veranderen. Hoe dat eruit zal gaan zien, blijft nog even een verassing. Maar mocht je nog gebruik willen maken van de actuele (losse) tarieven. Haast je dan, want vanaf 1 april (geen geintje!) ga ik gebruik maken van pakketdiensten.
Uiteraard zal het daarna nog wel mogelijk zijn om losse sessies te boeken, maar verhoudingsgewijs is zal dat duurder zijn.


Meditatie. Mindfullness 2.0 of het nieuwe yoga?

En waarom het helemaal niet zweverig is!

Als ik vertel dat ik meditaties geef, krijg ik regelmatig verbaasde blikken naar me toe? Ik zie er niet uit als een Indiase Goeroe en sta met mijn beide benen op de grond. Nou ja, soms kan ik soms ook wel eens in de wolken zijn, maar dat ter zijde.

Mijn doorzettingsvermogen zorgde ervoor dat ik een ‘double burnout’ kreeg

Maar goed, ik ben een gewone nuchtere Rotterdamse vrouw met een ‘niet lullen maar poetsen’-mentaliteit. Deze eigenschap heeft er voor gezorgd dat ik zo’n 12 jaar geleden een burnout kreeg. Mijn doorzettingsvermogen en overtuigingen hielpen mij in een double burnout. Hierdoor belandde ik op een gegeven moment in de behandelkamer van de psycholoog. Door onder andere de  Rationeel Emotieve Therapie en andere gesprekstechnieken moest ik via gesprekken het contact met mijn lichaam herstellen. In mijn hoofd wist ik precies hoe het werkte, alleen mijn lichaam had de stekker eruit getrokken. Ik wilde dat mijn lijf het weer ging doen, met mijn hoofd kon ik alles beredeneren, wat nog meer frustratie opriep. In mijn geval werkte deze methodiek dus niet echt.

In deze periode deed de Mindfullness ook haar intrede. Hoewel daar eerst door psychologisch Nederland erg sceptisch tegenaan gekeken werd en onder het kopje alternatief en zweverig weggezet werd, zag men wel steeds meer positieve resultaten. Het stigma van zweverigheid verdween nadat er wetenschappelijk bewijs werd gevonden en de effecten gemonitord konden worden.

Steeds meer psychologen gingen gebruik maken van deze techniek waarbij lichaam en geest voor het eerst samengebracht werd en er niet meer alleen gepraat werd in de behandelkamer. Overigens; Freud en Reich hadden het verband tussen lichaam en geest al in de jaren 60 van de vorige eeuw bij elkaar gebracht. Echter, door het ontbreken van wetenschappelijk onderzoek waren deze technieken niet ‘evendence based’ dus werden ze door de overheid niet erkend en als alternatief gezien.

Mindfullness en EMDR werd vroeger ook als zweverig en alternatief gezien

Tegenwoordig is Mindfullness ook ‘evendence based’ en worden derhalve ook ingezet als reguliere therapie (zelfs in de GGZ) en is helemaal ook het zweverige is er totaal vanaf. Een klein uitstapje kan gemaakt worden naar EMDR, hoewel dat veel sneller door wetenschappelijk onderzoek getoetst kon worden en dus door de overheid veilig werd bevonden.

Mindfullness was eerst zweverig, nu maatschappelijk geaccepteerd. Zo ook met yoga. Nog niet zo lang geleden werd dit als zweverig en alternatief gezien. Momenteel zijn er in elke plaats wel meerdere yogastudio’s te vinden en er is een scala aan yoga-vormen die je kan beoefenen. Er is zelfs bedrijfsyoga!

Van happy hardcore en bokser naar zenleraar en boeddhist 

Gezien deze ontwikkelingen hoop, denk en vermoed ik dat we met meditatie aan de vooravond staan van een omslagpunt. In dit proces spelen bekende invloedrijke mensen uiteraard ook een belangrijke rol. Zo was Charley Lownoise,  (van het duo Charley Lownoise en Mental Theo) in de jaren 90 van de vorige eeuw een bekende in de dancewereld. Tegenwoordig werkt Ramon Roelofs, zoals hij eigenlijk heet als Zenleraar.
Ook Lucia Rijker, veelvuldig wereldkampioen boksen en kickboksen heeft haar leven na haar carrière als bokser toegelegd op boeddhisme. Daarnaast is zij lifecoach en mentor voor de leerlingen van “Dreamschool”, momenteel te zien op de NPO3.

Op het moment dat je je gaat verdiepen in de verschillende meditatiesoorten, kom je tot de ontdekking dat er meer is dan alleen de Zen-meditatie: Het stil zitten op een kussentje met je aandacht gericht op je ademhaling. Net als bij yoga dachten we vroeger dat er maar één vorm van yoga is: de hatha of raya yoga. Inmiddels weten we dat er veel meer op dit gebied te vinden is.

Drink je koffie eens met aandacht

Wees dus nieuwsgierig en ga op onderzoek uit. En drink je koffie ook eens met echte aandacht. Dan heb je je eerste meditatie-ervaring al te pakken!


Waarom de fysiotherapie niet altijd werkt bij spanningsklachten.

maar een Awareness massage wel!

Wie wel eens bij een fysiotherapeut is geweest, weet dat je vaak met meer pijn van de bank afkomt dan dat je erop bent gaan liggen. Als hij of zij je al aanraakt! Tegenwoordig is het werkterrein van de fysiotherapeut beperkt tot het geven van oefeningen die je vervolgens thuis mag gaan doen. Of je wordt aan een apparaat aangesloten dat elektrische stroompjes door je lichaam laat gaan, in de hoop dat de juiste spieren gestimuleerd worden. In de tijd dat jij van binnen onder stroom gezet wordt, heeft de fysiotherapeut tijd voor….? Geen idee, want die loopt de kamer uit, en komt pas terug als je klaar bent!

Als de fysiotherapeut daadwerkelijk doet, waarvoor hij destijds 6 jaar gestudeerd heeft. Het woord fysiotherapeut ….. masseren, is het vaak ook nog puur mechanisch! De bewuste spier(groep) moet ontspannen, dat is het hoofddoel! Dat er achter die spier(groep) vaak nog een levende persoon zit, met al zijn emoties en gevoelens, wordt vaak vergeten.

Veel mensen met stress- en chronische pijnklachten, zoals spanningshoofdpijn, fibromyalgie en whiplash komen uiteindelijk bij de fysiotherapeut terecht. Hier mogen ze dan, in het kader van ‘gezond bewegen’ onder toezicht van een fysiotherapeut sporten. Op zich niets mis mee, want sporten is gezond! Maar de daadwerkelijke klacht(en) worden niet aangepakt!

Als de fysiotherapeut deze patiëntengroep masseert, dan gaan ze vaak voorbij aan deze emoties en gevoelens, die zeker bij deze groep voortdurend kunnen wisselen. Het is dan belangrijk dat hier ook aandacht voor is. Een masseur die holistisch werkt kan hier uitkomst in bieden. Holistisch wil zeggen dat lichaam en geest één zijn. Als men pijn- en spanningsklachten ervaart kan dit zeker een weerslag hebben op de geestelijke gesteldheid. En helaas is hier weinig ruimte voor, want dan wordt je doorgestuurd naar een psycholoog.

En zo houd de reguliere zorgverlening elkaar in stand!

Een goede holistisch masseur kan deze twee delen, lichaam en geest tegelijkertijd aanpakken en werkt vaak nog preventiever dan de psycholoog en fysiotherapeut samen. Door middel van het ‘praten met het lichaam’ verteld het lichaam veel meer dan een fysiotherapeut kan voelen en een psycholoog kan horen. Het lichaam liegt niet, alleen is het belangrijk om ernaar te leren en durven luisteren.

Zelf ben ik opgeleid als sportmasseur, dus kan ik stevige massages geven, hoewel daar vaak niet de oplossing ligt voor de spannings gerelateerde klachten. Tijdens mijn  studie Wellnesscoaching heb ik diverse lichaamsgerichte technieken geleerd die ik kan toepassen. Door massage en coaching te combineren met mijn ervaring als ademcoach, kun je met de Awareness Massages in enkele sessies inzichten krijgen met betrekking tot jouw stress-en spanningsklachten.

Nieuwsgierig geworden? Mail voor meer informatie of voor het maken van een afspraak!

Je naam (verplicht)

Je e-mail (verplicht)

Onderwerp

Je bericht (verplicht)

captcha

Typ a.j.b. bovenstaande code over


[/column]